2 - الهام ، اين كلمه فقط يك بار در قرآن آمده و در مورد غرائزى است كه خداوند به نفس انسانى افاضه كرده است : وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها « 1 » قسم به نفس و آنكه آن را آفريد پس به او فجور و تقوا را الهام نمود . 3 - تكليم ، كه به معنى ايجاد كلام است به صورتى كه مخاطب مطلب را به وسيله آن دريافت كند . مانند اين آيات : مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ « 2 » و از پيامبران كسانى هستند كه خداوند با آنها سخن گفت . وَ كَلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَكْلِيماً « 3 » و خداوند با موسى سخن گفت ( درباره تكليم و مفهوم آن به زودى بحث خواهيم كرد ) 4 - انزال و تنزيل ، اين دو واژه در فرستادن قرآن و كتب آسمانى ديگر به كار رفته و پيش از اين به تفصيل در اين مورد سخن گفتيم . 5 - تنبئه ، به معنى خبر دادن و آگاه ساختن : قَدْ نَبَّأَنَا اللَّهُ مِنْ أَخْبارِكُمْ « 4 » همانا خداوند ما را از اخبار شما آگاه كرده است .

--> ( 1 ) - سوره ضحى ، آيات 7 و 8 . ( 2 ) - سوره بقره ، آيه 253 . ( 3 ) سوره نساء ، آيه 164 . ( 4 ) سوره توبه ، آيه 94 .